بتن چیست مواد تشکیل دهنده بتن انواع بتن تاریخچه بتن افزودنی های شیمیایی

بتن چیست مواد تشکیل دهنده بتن انواع بتن تاریخچه بتن افزودنی های شیمیایی

مصرف 0٫2 تا یک درصد وزن سیمان از گیرش سیمان جلوگیری به عمل می‌ آورد. معمولاً به جای استفاده از یک سیمان بخصوص، این امکان وجود دارد که بعضی از خواص سیمانهای معمولی مورد استفاده را به وسیله ترکیب کردن آن با یک افزودنی تغییر داد. چنانچه قصد پمپ کردن بتن دارید این موضوع را به طراح بتن خود اطلاع دهید.

  • خوردگی فلزات، چرخه یخ زدگی و ذوب شدن، حملات شیمیایی و واکنش مواد قلیایی از جمله علل خرابی بتن هستند.
  • میزان اسلامپ در مخلوط بتن‌ باید همواره کنترل شود و همچنین این میزان به ۵۰ میلی‌متر محدود شود.
  • هر چند، می‌ بایست توجه بسیاری به کاهش اثرات زیست‌ محیطی صنعت بتن شود.
  • گاهی یک یا چند افزودنی نیز برای تغییر دادن مشخصه های بتن از جمله کارایی، پایایی و زمان سخت شدن به آن اضافه می کنند.
  • استفاده از سنگدانه‌هایی با اندازه و کیفیت بهینه، خواص نهایی بتن را بهبود می‌بخشد.
  • پس می‌توان نتیجه گرفت اگر از بتن‌‌ به طور صحیح و درست نگهداری شود، با گذشت زمان مقاومت آن افزایش پیدا می‌کند.

بدلیل این که بدون استفاده از آرماتورهای فلزی سنگین به استحکام دست پیدا میکند، از آن برای ساخت سازه های سبک تر، کم عمق و ظریف تر مانند پل ها و سقف های گسترده استفاده شده است. بتنی که بر روی فلز جاسازی شده (معمولاً فولاد) سخت شده است ، بتون مسلح یا بتونی نامیده می شود. اختراع آن معمولاً به جوزف مونیر، یک باغبان پاریسی که گلدان های باغ و وان های بتونی تقویت شده با مش آهنی می ساخت، نسبت داده می شود. فولاد تقویت شده، که می تواند به شکل میله، میله یا مش باشد، به استحکام کششی کمک می کند. در سال ۱۸۲۴ یک مخترع انگلیسی، ژوزف آسپین، مخلوطی از سنگ آهک و خاک رس را ارائه کرد.

خاکبرداری برای مراحل فونداسیون، تنظیم، اقدامات ایمنی و آب گیری

بعد از ترکیب سنگدانه ها، آب و سیمان، مخلوط شروع به سفت شدن می کند. تمام سیمان های پرتلند، سیمان های هیدرولیکی هستند که از طریق یک واکنش شیمیایی به نام هیدراتاسیون، سخت و مستحکم می شوند. گره رشد می کند و گسترش می یابد تا زمانی که با گره های سایر ذرات سیمان یا سنگدانه های مجاور پیوند یابد. یک مخلوط به درستی طراحی شده، دارای کارایی مطلوب برای بتن تازه و دوام و استحکام لازم برای بتن سخت شده است.

سادات بتن غرب

مواد افزودنی افزودنیهایی هستند که برای دستیابی به اهداف خاص مورد استفاده قرار می گیرند. به عنوان مثال، مقاومت در برابر یخ زدگی و ذوب شدن و شیمیایی شدن، ضد آب بودن (نفوذ پذیری پایین)، مقاومت در برابر سایش و استحکام. نگهداری بتن به دلیل پتانسیل خوردگی کمتر نسبت به فولاد راحت‌ تر و ارزان‌ تر است. بتن عموما از مصالح ارزان و در دسترس تهیه شده و اجزای تشکیل‌ دهنده آن در تمامی نقاط جهان یافت می‌ شود. بتن حالتی روان دارد و در هر قالبی ریخته شود، شکل آن را به خود می گیرد. از این رو بتن را می توان در مکان های مختلف مورد استفاده قرار داد.

روند مخلوط کردن شن و ماسه، سنگ آهک و آب برای مصالح ساختمانی، در سراسر جهان باستان برای هزاران سال مورد استفاده می‌گرفت. بابلی‌ها و آشوری‌ها از رُس به عنوان ملات یا چسب استفاده می‌کردند تا با مخلوط سنگ، شن و ماسه یک توده سخت و سفت ایجاد کنند. از بین تمامی اجزای تشکیل‌دهنده‌، تولید سیمان نسبت به بقیه موارد نیاز به قالب گستر سپنتا انرژی بیشتری دارد. قیمت هر یک متر مکعب بتن شامل هزینه‌های تولید و حمل بتن می‌باشد.در کل هزینه‌های تولید به مقدار و نوع مواد مصرفی در بتن بستگی دارد. مثل مقدار و نوع سنگدانه ، عیار بتن(مقدار سیمان مصرف شده در هر یک متر مکعب از بتن)، مواد افزودنی و… .

حجم بتن‌‌ سخت شده در اثر تغییرات دما، مقدار رطوبت و تنش‌های متحمل شده، به مقدار کمی تغییر می‌کند. استفاده از مخلوطی که دارای مقدار سیمان کمی است (حرارت کاهش پیدا می‌کند). در صورت استفاده از دانه بندی هایی که منجر به ساخته شدن بتن‌ کم سیمان می‌شود، اگر مخلوط خیلی خشک باشد نوع اول جدایی دانه‌ها پدید می‌آید. دلیل اولیه جدایی را با انتخاب دانه‌ بندی مناسب و دقت در حمل مخلوط می‌توان کنترل کرد.

۲- مواد اصلی بتن

اگر به طور اقتصادی طراحی و اجرا گردد با فولاد قابل رقابت است. به منظور استفاده موفقیت‌آمیز از بتن، طراحان سازه‌های بتنی باید از نکات ضعف و قوت آن آگاه باشند. در بتن مسلح از میلگرد آجدار به عنوان عامل تقویت‌کننده در مقابل تنش استفاده می‌شود. وجود این افزودنی‌ها مزایایی نظیر تسریع در روند کسب مقاومت اولیه، طولانی کردن زمان گیرش و افزایش کارایی بدون نسبت آب به سیمان، به سازه اضافه می‌کنند. باید توجه داشت که مقاومت فشاری با کاهش نسبت آب به سیمان و افزایش سن بتن‌‌ رابطه مستقیم دارد (افزایش می‌یابد). میزان آب لازم برای واکنش‌های شیمایی در بتن‌‌ حدوداً ۲۰ درصد وزن سیمان است.

در ساخت این نوع بتن از کامپوزیت ها به عنوان یک فناوری نوین در صنعت ساخت و ساز استفاده می شود. از جمله مواد جدیدی که جایگاه ویژه ای در ساخت و ساز به خود اختصاص داده، افزودنی های بتن و الیاف تقویت کننده می باشد. در این راه این نوع بتن جدا از هم با توزیع تصادفی به عنوان فاز جدیدی علاوه بر فازهای بتن معمولی به کار گرفته شده است. مقاومت کششی و برشی بتن الیاقی نسبت به بتن معمولی بیشتر می باشد. ضخامت نهایی بتن الیاقی علاوه بر کفایت در برابر بارهای استاتیکی و دینامیکی ضریب اطمینان بسیار بالایی در اجرا ایجاد می کند.